Mahalle Kuaföründen Çıkan Siyaset

Candan Yüceer’in yeni kaş tasarımıyla birlikte Süleymanpaşa semalarında hava bir anda birkaç derece sertleşti.
Belli ki mahalle kuaförüyle ilişkiler artık “makas–tarak” seviyesini aşmış, ekonomik bir iş birliğine dönüşmüş.

Yeni kaşlar öyle böyle değil…
Neredeyse bir karışlık kaş çizgileri ile yüz ifadesi sürekli “az sonra birine kızacağım” modunda.
İnsan bakınca ister istemez düşünüyor:
“Bir sorun mu var, yoksa kaşlar mı böyle?”

Eskiden “yumuşak ifade”, “ulaşılabilir siyasetçi” algısı vardı.
Şimdi ise kaşlar önden gidiyor, yüz arkadan yetişmeye çalışıyor.
Bu tasarım, sevgi dolu bir tebessümden çok
disiplin kuruluna çağıran bakışlar üretiyor.

Estetik elbette kişisel tercih.
Ama kaş dediğin şey yüzün ünlem işaretidir.
Bu kaşlar nokta koymuyor, sert bir ünlemle bağırıyor.

Bu kadar keskin çizgi, bu kadar sert ifade ister istemez insanın aklına tek bir cümleyi getiriyor:
Keşke işinin ehli bir yere kaş tasarımı yaptırsaydın.

Çünkü bu haliyle kaşlar yüzü taşımıyor,
Yüz kaşlara ayak uydurmaya çalışıyor.

Naçizane bir öneri:
Bir tık daha yumuşak,
Bir tık daha doğal,
Bir tık daha “insan”.

Zira siyaset kaş çatmakla değil,
Gönül almakla kazanılıyor.

Lambadaki Cin Nijat Ayvaz

CANDAN’IN AVUKATLARINA NOT

Candan Yüceer hakkında kaleme aldığım yazılar üzerinden,
manevi tazminatlar yoluyla yeni bir gelir kapısı oluşturma çabanız,
ne yazık ki bu yazımda da aradığınız karşılığı bulamıyor.

Zira bu metin;
hakaret değil,
iftira hiç değil,
tamamen eleştiri sınırları içinde kalmaktadır.

Kamuoyunda görünür olan bir ismin,
kamuya yansıyan imajı üzerinden yapılan mizahi ve eleştirel değerlendirmeler,
hukuken de ifade özgürlüğü kapsamındadır.

Ama yine de…
Şansınızı denemek isterseniz elbette serbestsiniz.

Mesela sembolik olsun diye
1 kuruşluk bir manevi tazminat davası açabilirsiniz.
Hem mizaha uygun olur,
hem de yazının ruhuna…

Yakışır.