Gazeteci; kalemi eline aldığında önce kendi korkularını susturan insandır.
Gazeteci; alkışa değil, hakikate yürür.
Gazeteci; bir gerçeği yazdığında dostlarını kaybedeceğini, yalnız kalacağını, kapıların yüzüne kapanacağını bile bile yazandır.

Bu bir meslek değil sadece…
Bu, vicdanla imzalanmış bir yalnızlık sözleşmesidir.

Gazeteci; gecenin en karanlık saatinde herkes uyurken uyanık kalan kişidir. Bir şehrin susuzluğunu, bir çocuğun açlığını, bir annenin gözyaşını, bir yolsuzluğun kirli izlerini görür ve susmaz. Susturulmak istenir.
Tehdit edilir.
Dışlanır.
İtibarsızlaştırılır.
“Yaranamıyor” diye yaftalanır.

Çünkü gazeteci kimseye yaranmak için değil, kamu adına hesap sormak için vardır.

Gerçeği yazdığı için yalnız bırakılır.
Gerçeği yazdığı için mahkeme koridorlarında süründürülür.
Her cümlesi didik didik edilir, her kelimesinde “açık” aranır.
Kalemi suç aleti gibi gösterilir.

Ama gazeteci bilir:
Gerçek, mahkeme salonlarından daha büyüktür.

Gazetecilik; uluslararası sözleşmelerle, evrensel insan haklarıyla güvence altına alınmış onurlu bir mücadeledir.
Basın özgürlüğü; bir lütuf değil, halkın doğal hakkıdır.
Gazeteci bu hakkın emanetçisidir.

Bu yüzden gazetecilik, boşuna “Dördüncü Kuvvet” değildir.
Yasama vardır, yürütme vardır, yargı vardır…
Ve bir de karanlıkta ışık tutan gazeteci vardır.

Gazeteci; gücü değil, güçsüzü savunur.
Gazeteci; makam odalarında değil, sokaklarda sınanır.
Gazeteci; alkış almaz ama tarih yazar.

Her haber bir bedeldir.
Her manşet bir risktir.
Her doğru cümle, bir yalnızlık daha ekler omuzlarına.

Ama yine de yazar.

Çünkü gazeteci şunu bilir:
Eğer susarsa; haksızlık kazanır.
Eğer susarsa; karanlık büyür.
Eğer susarsa; halk kaybeder.

Gazeteci bazen aç kalır, bazen işsiz kalır, bazen dostsuz kalır…
Ama vicdanını kaybetmez.

İşte bu yüzden gazetecilik;
Kolay meslek değildir.
Rahat meslek değildir.
Güvenli meslek hiç değildir.

Bu meslek; yürek ister.
Bu meslek; bedel ödemeyi göze almak ister.
Bu meslek; dimdik durmayı öğretir.

Ve bir gün…
Bugün susturmaya çalışanlar unutulur.
Ama gerçeği yazan gazetecinin cümleleri kalır.

Çünkü hakikat, eninde sonunda
mutlaka kazanır.

Ve gazeteci, yenilmiş gibi görünse de
tarihin karşısında hep kazanandır.

10 OCAK ÇALIŞAN GAZETECİLER GÜNÜ KUTLU OLSUN
Gerçeğin peşinde koşmanın bedel olduğu, doğruyu yazmanın cesaret sayıldığı bir dönemde; kalemini satmayan, susmayan, korkmayan tüm meslektaşlarımın 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’nü saygıyla selamlıyorum.

Gazetecilik; yalnızca haber yazmak değil, kamunun hakkını savunmaktır.
Gazetecilik; baskıya boyun eğmemek, tehdide teslim olmamak, adaletin sesi olmaktır.
Gazetecilik; kimi zaman işsiz kalmayı, kimi zaman yalnızlaştırılmayı göze alarak hakikati savunma mesleğidir.

Bugün ne yazık ki gazeteciler; mahkeme salonlarında, karakol koridorlarında, ekonomik baskılar altında görev yapmaktadır. Buna rağmen Trakya’da ve ülkemizin dört bir yanında mesleğini onuruyla sürdüren gazeteciler, halkın haber alma hakkını yaşatmaya devam etmektedir.

10 Ocak; bir bayramdan çok bir hatırlatmadır.
Basın özgürlüğünün vazgeçilmez olduğunu, gazetecinin susturulamayacağını, gerçeğin er ya da geç ortaya çıkacağını hatırlatma günüdür.

Bu vesileyle;
Kalemini eğmeyen,
Haberini satmayan,
Gücünü halktan alan
tüm gazetecileri saygıyla selamlıyorum.

Hayatını kaybeden basın emekçilerini rahmetle anıyor, görev başındaki tüm meslektaşlarıma sağlık, cesaret ve direnç diliyorum.

Gazetecilik susarsa, toplum karanlığa gömülür.
Biz susmayacağız.

10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü kutlu olsun.

Lambadaki Cin Nijat Ayvaz

Trakya Gazeteciler Birliği Derneği Genel Sekreteri

Lambadaki Cin yorumu:
Gerçeği yazan gazeteci yenilmez; çünkü o kalemini değil, vicdanını kırmamak için yaşar.